نظر جنسن هوانگ
در حالی که بسیاری از جوانان نسل Z به طور مداوم با هشدارها درباره کاهش فرصتهای شغلی در عصر هوش مصنوعی روبهرو میشوند، مدیرعامل انویدیا، جنسن هوانگ، تصویری متفاوت ارائه میدهد: هزاران شغل تازه در راه است، به شرطی که نگاهها از دفترهای نرمافزاری به کارگاههای مهارتهای فنی تغییر کند.
او در گفتوگو با شبکه Channel 4 بریتانیا تأکید کرد:
«اگر شما برقکار، لولهکش یا نجار هستید، برای ساخت این مراکز داده به صدها هزار نفر مثل شما نیاز داریم. بخش صنایع مهارتی هر اقتصاد قرار است شاهد یک رونق بیسابقه باشد و هر سال باید چندین برابر هم بشود.»
انفجار تقاضا برای مهارتهای فنی
افزایش شتابدار ساخت مراکز داده مبتنی بر پردازندههای هوش مصنوعی انویدیا، تقاضا برای مشاغل فنی را به سطحی بیسابقه رسانده است. تنها یک مرکز داده ۲۵۰ هزار فوت مربعی در دوره ساخت خود میتواند تا ۱۵۰۰ کارگر ساختمانی را به کار گیرد—بسیاری از آنها با دستمزد بیش از ۱۰۰ هزار دلار به همراه اضافهکاری، آن هم بدون نیاز به مدرک دانشگاهی.
پس از تکمیل پروژه، حدود ۵۰ نفر به طور تماموقت برای نگهداری آن فعالیت میکنند، اما هر یک از این مشاغل مستقیم میتواند به طور متوسط ۳.۵ شغل غیرمستقیم در اقتصاد اطراف خود ایجاد کند.
انویدیا نیز به این نیاز پاسخ داده و اخیراً اعلام کرد که ۱۰۰ میلیارد دلار در اوپناِیآی سرمایهگذاری میکند تا توسعه این مراکز داده شتاب بگیرد. طبق پیشبینی مککینزی، سرمایهگذاری جهانی در مراکز داده تا سال ۲۰۳۰ به رقم شگفتانگیز ۷ تریلیون دلار خواهد رسید.
چرخش از نرمافزار به علوم فیزیکی
جنسن هوانگ که سالها بهعنوان یکی از چهرههای کلیدی دنیای نرمافزار و سختافزار شناخته شده، امروز نگاهش را به سمت علوم فیزیکی و صنایع مهارتی معطوف کرده است. او حتی در پاسخ به این پرسش که اگر امروز ۲۰ ساله بود چه رشتهای را انتخاب میکرد، اعتراف کرد:
«احتمالاً بیشتر به سمت علوم فیزیکی میرفتم تا علوم نرمافزاری.»
این رویکرد او نشان میدهد که موج آینده فناوری تنها به کد و الگوریتم ختم نمیشود، بلکه در ساخت فیزیکی زیرساختها نیز نهفته است.
نگرانی مشترک میان غولهای صنعتی
جنسن هوانگ تنها مدیری نیست که نسبت به کمبود نیروی کار فنی هشدار میدهد.
- لری فینک، مدیرعامل بلکراک، اوایل امسال در یک کنفرانس انرژی اعلام کرد: «ما به زودی برقکار کافی برای ساخت مراکز داده هوش مصنوعی نخواهیم داشت.»
- جیم فارلی، مدیرعامل فورد، نیز تأکید کرد که بین سیاستهای بازگرداندن صنایع به خاک آمریکا و واقعیت کمبود نیروی کار ماهر شکاف بزرگی وجود دارد. او هشدار داد: «چطور میخواهیم صنایع را بازگردانیم در حالی که نیروی کار لازم برای آن وجود ندارد؟»
طبق آمار منتشرشده در ژوئن، آمریکا هماکنون با کمبود ۶۰۰ هزار کارگر کارخانه و ۵۰۰ هزار کارگر ساختمانی روبهرو است.
نسل جدید و فرصتهای تازه
برخی جوانان نسل Z در آمریکا نیز به سرعت این واقعیت را درک کردهاند. نمونه بارز آن جیکوب پالمر، جوان ۲۳ ساله اهل کارولیناست. او پس از پایان دبیرستان، به جای ورود به دانشگاه، به دوره کارآموزی برقکاری پیوست.
نتیجه؟ او در ۲۱ سالگی کسبوکار شخصی خود را راهاندازی کرد و سال گذشته نزدیک به ۹۰ هزار دلار درآمد داشت. امسال نیز درآمد او از مرز شش رقمی گذشته است. خودش با سادگی میگوید:
«من به هیچکس بدهکار نیستم.»
جمعبندی
ظهور هوش مصنوعی و گسترش سریع مراکز داده شاید برخی از مشاغل سنتی اداری را تهدید کند، اما در عوض به بازار عظیمی از مشاغل مهارتی و فنی جان تازهای بخشیده است. پیام جنسن هوانگ و دیگر مدیران صنعتی روشن است: آینده فقط در کدنویسی خلاصه نمیشود؛ بلکه در دستان برقکاران، لولهکشها و نجارانی است که ستونهای فیزیکی دنیای دیجیتال را میسازند.