«قطعی اینترنت، یکی از پرهزینهترین چالشهای زیرساختی کشور است؛ بحرانی که میتواند معیشت میلیونها ایرانی را درگیر پیچیدگیهای چندجانبه کند.»
این بخشی از صحبتهای ستار هاشمی در دیدار با حسین سیمایی صراف است؛ نشستی که در آن، ابعاد واقعی اختلالات طولانیمدت اینترنت زیر ذرهبین رفت.
ستار هاشمی در این جلسه به یک واقعیت ساده اما مهم اشاره کرد:
میلیونها نفر در کشور، شغل و درآمدشان مستقیم به اینترنت وابسته است. عدد دقیقتر؟ حدود ۱۰ میلیون نفر، عمدتاً از طبقات متوسط و پایین.
او تأکید کرد که هرچند این اختلالات در شرایط خاص و اضطراری شکل گرفته، اما حالا به بحرانی تبدیل شده که از یک مشکل فنی فراتر رفته و به لایههای عمیق اقتصاد دیجیتال نفوذ کرده است.
«دسترسی پایدار و باکیفیت به اینترنت، نه یک امتیاز، بلکه یک حق عمومی برای آحاد مردم است.»
— ستار هاشمی
ادامه این ناپایداری، به گفته او، فقط یک اختلال ساده نیست؛ بلکه تهدید مستقیم اشتغال میلیونها نفر است، با پیامدهایی که میتواند هم اقتصادی باشد و هم اجتماعی.
از نگاه وزیر ارتباطات، ماجرا حتی گستردهتر از این حرفهاست:
اختلال اینترنت، عملاً عملکرد بخشهای مختلف جامعه را مختل میکند؛ چیزی شبیه یک نقص سیستمی که آرام اما پیوسته اثرش را میگذارد.
او در بخش دیگری از صحبتهایش به وضعیت اپراتورها اشاره کرد؛ جایی که کاهش تراز مالی و حتی مشکل در پرداخت حقوق کارکنان، نشان میدهد این بحران حالا به مرزهای پایداری اقتصادی صنعت ارتباطات رسیده است.
در همین نشست، وزیر علوم هم تصویر دیگری از این چالش ترسیم کرد:
«محدودیتهای اینترنتی، جریان تولید و تبادل دانش را مختل کرده است؛ حتی دسترسیهای محدود برای دانشگاهیان هم پاسخگوی نیاز واقعی آنها نبوده.»
— حسین سیمایی صراف
او محدودسازی اینترنت برای اساتید و دانشجویان را «غیرقابل توجیه» دانست و به نقش مهم دانشجویان خارجی اشاره کرد:
«این گروه میتوانند روایت متفاوتی از ایران در جهان ارائه دهند، اما بدون اینترنت پایدار، این ظرفیت عملاً خنثی میشود.»